شبی از شبها

ترسم نرسی به کعبه...

shiva — Wed, 30 Jul 2008 07:20:18 GMT

شب جلوی دانشگاه غلغله بود، 5 تا ماشین پلیس جلوی درب را گرفته بودند، گویا باز فیلم سینمایی پلیسی زنده اکران می شه، از بین جمعیت رد می شدم: الو می فرمودین ...

-        بله خلاصه دکتر سین حق مقاله ما رو که بالا کشید، شما مراقب باشین!

-        آخه !...

-        باید یه جوری دورش بزنین خانم... م.. لاب.. می شه...

-        الو؟ صداتون قطع و وصل می شه!...

خوابگاه شبیه خونه خانم هویشام شده، خاک خودمو می تکونم ! شمع هایی که خریدم را واسه بچه ها روشن می کنم، بی نواها فردا امتحان پایان ترم دارن. گروه گروه دور هم حلقه زدن با یک شمع درس می خونن...

با صدای چرخ ساکهای بچه هایی که از حیاط خوابگاه بیرون می رفتن بیدار شدم، اس ام اس داشتم، سونیا بود، دیروز دفاع کرده، دو تا مقاله هم به اسم خودش داده ژرنال خارجی، بهش تلفن می کنم تبریک بگم، خوشحاله که توی سی ویش یه چیزی داره که بنویسه، ازم تشکر می کنه که پایان نامه 2 ساله را 6 ماهه براش تموم کردم، عذاب وجدانم تازه می شه، یادم میاد تمام باندای پی سی آر که لازم داشت را با فوتوشاپ خودم واسش ساختم، بهش می گفتم دوست ندارم کار خلاف انجام بدم! می گفت که استادش هم متوجه نشده! به نظرش بیخود خودمو معطل کرده ام، منو نصیحت کرد که صداقت زیادیش خوب نیست! ولی آخه!...

اجرای پایان نامه ام تو ذهنم از اول اکران می شه، ... آزمایشگاه دانشگاه شیراز، نمونه برداری از سر زمین، تورزنی سر مزرعه، آفتاب، گلخونه مرکز تحقیقات کشاورزی، دوندگی و سرو کله زدن با کارگر و... و غصه ام می گیره!

بهش تبریک می گم و وا رفته می رم تو راهروی خوابگاه ... بچه ها خرم و خندونن!

– چی شده؟ چه خبره؟

- آب وصل شده...

شیر آب رو که باز می کنم، آب گل ازم استقبال می کنه!...خدا آب معدنی را از ما نگیره...

صدای ملودی می یاد! به خودم می یام!

- بله؟ سلام مامان، خوبی؟ مرسی، نه چه مشکلی؟ چی؟ طوفان شن!!؟ اخبار زیادی اغراق می کنه، اینجا که هیچ خبری نیست ! ...دروغم چیه؟ (صداش می لرزه!... خجالت می کشم که باعث ناراحتیش شدم، مطمئنم دیشب نخوابیده) عبدالمالک!!؟ نشین اینقدر پای بی بی سی! به خدا ما اینجا خوش و خرمیم!... باشه امروز دیگه می رم تکلیفمو با اینا مشخص می کنم.

تو اتاق دکتر ایستاده ام، پاهام ضعف می ره، یکی داره التماس می کنه که دکتر از درس پاتولوژی گیاهی نیاندازتش، می دونم که یا پدرش از پشت بوم افتاده! یا مادرش سرطان داره، یا نوه خاله عمه اش فوت شده!!!!! واسم خیلی تکراریه! اینجا عجیب آمار التماس به استاد بالاست!

موبایل دکتر سین داره زنگ میخوره! به خیالش نیست. از من می پرسه چی شد؟ ساب میت

" مقاله ام" آماده ست!؟ همه زیر چشمی نگاش می کنن، می گم تا عصر آماده می شه، به خاطر طوفان فعلا اینترنت قطعه. روی صندلیش نیم خیز می شه و می پرسه اسم من که اول هست؟ داغ دلم تازه می شه و آروم می گم بله... عقب می شینه و یکهو رعد سیستانی می زنه:ها ها ها ها! .... سعی می کنم قیافه متعجبم را مخفی کنم، لبخندمو تمدید می کنم و هیچی نمی گم، دکتر سین می گه پس تا طوفان تموم شه در خدمتتون هستیم! لبخندم نا خود آگاه وا می ره.... اما خوشحالم که طوفان صد و بیست روزه ی معروف سیستان شروع نشده، عاقبت موبایلش رو که دیگه در حال خود زنیه جواب می ده، با لهجه می گه: عیبن داره له له!!!... عیبن داره!!!! (عیب نداره برادر)

فقط تماشاش می کنم، هنوز پاهام ضعف می ره!

تلفنش رو که تموم می کنه می پرسم : وقت دفاعم کی می شه آقای دکتر؟

با طعنه می گه: - هان؟... می گم راستی پسرم باهاتون تماس می گیره ها واسه نوشتن سی وی و پذیرش گرفتن راهنمایی می خواد!...می خواد حتما...

کلافه سوالمو تکرار می کنم...

- شما هم تا ساب میت را به اسم من نگیری نمی شه دفاع کنین خانم مهندس!!! (به این واژه آلرزی دارم!)، ...

دیگه گوشام صدا میداد! چشمامو بستم، پایان نامه رو روی میزش کوبیدم و گفتم یه بار در طول انجام پروژه تلفنامو جواب دادی؟ یه راهنمایی کردی؟ یه آزمایش تو دانشگاه شما با امکانات شما انجام دادم؟ یه ریال پول هزینه کردی؟ اصلا می دونی چه کار انجام دادم؟ اصلا بگو ببینم یادت هست موضوع تز من چیه؟!... این کارت خلاف قانونه، ماده دوی قانون فعالیتهای پژوهشی تبصره یک! مقاله دانشجو باید به اسم خودش ثبت بشه،... خسته شدم از این حکومت خود مختار بی قانون تو، چقدر سوء استفاده؟ چقدر؟ دانشجوپلکان ترقی تو نیست، استادیاری؟ باش! می خواهی استاد تمام بشی؟ بشو! اما نه با سوءاستفاده!... فردا صبح دفاع می کنم... حالا ببین،...

صورتم داغ شده بود! اما از شجاعت اخلاقی خودم خوشم اومده بود که! یکهو صدای ملودی منو به خودم آورد! چشمامو باز کردم!! اینبار باباست!...دکتر سین هنوز داره با آرامش با گوشیش پچ پچ می کنه!... گویا باز خیالاتی شدم!...

صدای چرخ ساکهام حتما خیلی هارو بیدار کرده! تو دلم می گم ببخشید بچه ها ، خداحافظ...

جلوی خوابگاه منتظر تاکسی سرویسم که یه زانتیا ترمز می کنه... پیاده می شه، ...

-        خانم... ( دکتر سین!)

-        سلام!



-        سلام، تبریک می گم، دفاعتون عالی بود ... راستی پذیرش مقاله حدوداکی می رسه به ایمیلم؟...

-        !!!

به تویی که در چنگال غم گرفتار شده ای

shabiazshabha — Fri, 04 Jul 2008 19:21:55 GMT

" عزیز من !

.... دیروز نزدیک غروب باز دیدمت که غمزده بودی و در خود...

من هرگز ضرورت اندوه را انکار نمی کنم. چرا که می دانم هیچ چیز مثل اندوه، روح را تصفیه نمی کند و الماس عاطفه را صیقل نمی دهد. اما میدان دادن به آن را نیز هرگز نمی پذیرم. چرا که غم، حریص است و بیشترخواه و مرزناپذیر، طاغی و سرکش و بدلگام.

هرقدر که به غم میدان بدهی، میدان می طلبد و باز هم بیشتر و بیشتر ... هرقدر که در برابرش کوتاه بیایی قد می کشد ، سلطه می طلبد و له می کند ...

غم عقب نمی نشیند مگر آنکه به عقب برانی اش، نمی گریزد مگر آنکه بگریزانی اش، آرام نمی گیرد مگر آنکه بیرحمانه سرکوبش کنی...

غم هرگز از تهاجم خسته نمی شود و هرگز به صلح دوستانه رضا نمی دهد.

و چون پیش آمد و تمامی روح را گرفت، انسان بیهوده می شود و بی اعتبار، و ناانسان. ذلیل غم و مصلوب بی سبب.

من مثل تو می دانم که در جهانی اینگونه دردمند، بی دردی آنکس که می تواند گلیم خود را از دریای اندوه بیرون بکشد و سبکبارانه و شادمانه بر ساحل نشیند، یک بی دردی ددمنشانه است، بی غیرتی است و بی آبرویی و اسباب سرافکندگی انسان. آنگونه شاد بودن هرگز به معنای خوشبخت بودن نیست. بلکه فقط به معنای نداشتن قدرت تفکر است و احساس و ادراک. با این همه گفتم که برای دگرگون کردن جهانی چنین دردمند، طبیب حق ندارد بر سر بالین بیمار خویش بگرید و دقایق معدود نشاط را از سالهای طولانی حیات بگیرد.

چشم کودکان و بیماران، به مادران است و طبیبان. اگر در اعماق آن حتی لبخندی ببینند نیروی بالندگی شان چندین برابر می شود.

به صدای خنده ی خالص بچه ها گوش بسپار و به صدای دردناک گریستنشان، تا بدانی که این سخنی چندان پریشان نیست.

عزیز من

این بیمار کودک صفت خانه خویش را از یاد مران !

من محتاج آن لحظه های دلنشین لبخندم- لبخندی در قلب، علیرغم همه چیز. "

از نامه های نادر ابراهیمی به همسرش

جمله ای نامکشوف

shiva — Mon, 02 Jun 2008 20:36:44 GMT

زندگی چه زیباست وقتی تن به استدلال ندهیم

...

shiva — Wed, 07 May 2008 16:18:18 GMT

ابر، می بارد و من می شوم از یار جدا

چون کنم دل به چنین روز، ز دلدار جدا؟

ابر و باران و من و یار ستاده به وداع

من جدا گریه کنان، ابر جدا، یار جدا

(امیر خسروی دهلوی)

عید آمد و عید آمد ....

shabiazshabha — Tue, 18 Mar 2008 12:32:32 GMT

باز کن پنجره را، که نسیم

روز میلاد اقاقی ها را

جشن می گیرد

و بهار

روی هر شاخه کنار هر برگ

شمع روشن کرده است

همه چلچله ها برگشتند

و طراوت را فریاد زدند

کوچه یکپارچه آواز شده است

و درخت گیلاس

هدیه جشن اقاقی ها را

گل به دامن کرده است

...

باز کن پنجره ها را...

و بهاران را باور کن !

نوروز آریایی و سال نو خورشیدی ۱۳۸۷بر تمامی ایرانیان خجسته باد

شیرین و شیوا

بعد چهارم

shiva — Sun, 17 Feb 2008 09:21:46 GMT

گفتم: خنده داره، سایه وار دویدن پشت سرشان!

گفت: خنده دار تره، ایستادن و نگاه کردنشان!

- سایه چطورست؟

- سایه خود ترکیب دیگریست، نمی توان همیشه در بی تفاوتی ماند، به هر حال دنیا که بی تفاوت نیست.

- فکر می کنم این نور پردازی ارادیست...

- نه! همهء اینها برای تغییر است، ارادی یا غیر ارادی تغییر باید خوشایند باشد.

- تغییر به این سرعت تناقض برا نگیز است.

- حس تناقض چیزی است که هرگز از آن به قدر کافی بهره برداری نشده است. متوجهید؟

- البته این بهره برداری به راه دوری هم نمی رود. آیا این همان چیزی نیست که در حال حاضر داریم انجام می دهیم؟

- سایهء ملتی نه! سایهء روپروداکسیونی را در نظر بگیر ! بعد چهارم است... نیست؟

- سایه همهء روپروداکسیون است ولی جز یک سایه تاریک هیچ نیست... هیچ متریال قابل لمسی ندارد.

گفت: اینجاست که همه چیز را تمام می کنی... می خواهم بدانم با وجود این حرفها، آیا به همهء چیزهایی که در سایه است احساس وابستگی داری؟

گفتم: خاکم را می پرستم چه در تن چه بر زمین! هر دو برایم یک ارزش دارند.

قایق رابطه

shabiazshabha — Wed, 30 Jan 2008 16:41:18 GMT

داشتم یکی از کتابهای باربارا دی آنجلیس را می خواندم که با تمثیلی مواجه شدم که به نظرم جالب آمد:

« تصور کنید شما و همسرتان در یک قایق پارویی روی یک دریاچه هستید. شما در قسمت جلو نشسته اید و همسرتان نیز در قسمت عقب قایق نشسته است. هر دوی شما یک جفت پارو دارید و فرض را بر این گذاشته اید که هر دو پارو می زنید. قایق به خوبی و زیبایی تمام از عرض رودخانه حرکت می کند. با خود می اندیشید چه قایق سواری زیبایی ! لحظه ای فرا می رسد که احساس خستگی می کنید و تصمیم می گیرید پارو زدن را متوقف نموده و کمی استراحت کنید. ناگهان قایق می ایستد و وقتی بر می گردید تا ببینید چه اتفاقی افتاده است می بینید همسرتان تمام مدت آنجا نشسته بود و هیچ کاری نمی کرده یا خوابیده است و تمام مدت شما به تنهایی پارو می زدید و او داخل قایقتان فقط یک مسافر بوده است. یا شاید هم برگردید و ببینید هیچ کس داخل قایق نیست و تمام مدت شما با خودتان در قایق تنها بوده اید .... »

قصد نویسنده از بیان این مثال، تاکید بر این نکته بود که خانمها تمایل دارند خلا های احساسی را خودشان پر کنند بدون آنکه توجه کنند که آیا به اندازه ای که تلاش می کنند که عاشق خوبی باشند، به آنها نیز عشق ورزیده می شود یا نه ؟ نمی دانم این ایده تا چه اندازه درست است چراکه خودم آن را چندان قبول ندارم و بر این باور هستم که این ویژگی اخلاقی بیش از آنکه وابسته به جنس افراد باشد، می تواند اکتسابی و یا حتی ارثی باشد. همین طور این مشکل نه تنها در روابط زناشویی، بلکه در هر نوع رابطه که با اطرافیانمان برقرار می کنیم می تواند صدق کند. بیشتر ما درگیر برقراری روابط هستیم تا حفظ دوام و بقای آن. چند درصد از ما از دسته افرادی هستیم که با باور آنکه در ارتباطمان مشکلی وجود ندارد، به راهمان ادامه می دهیم ؟ چند بار برای هریک از ما در زندگی این اتفاق افتاده است که درست در لحظه ای که گمان می کنیم همه چیز بر وفق مراد است، رابطه مان با یک دوست و یا حتی عضوی از اعضای خانواده متزلزل می شود ؟ فقط پس از این اتفاقات است که به این فکر می افتیم که کجای کارمان اشتباه بوده است ؟ شاید اشتباهمان در این باشد که مدتها بدون توجه به طرف مقابلمان تنها پارو زدیم و درست در لحظاتی که گمان می کردیم که هر دو نفر قایق ارتباطمان را پیش می بریم، شریکمان ( به هر علتی ) دست از پارو زدن برداشته است.

شاید بد نباشد که در زندگی گاهی فقط برای چند لحظه دست از پارو زدن بکشیم و به پشت سرمان نگاه کنیم تا ببینیم چه اتفاقی می افتد. پیشنهاد می کنم یک بار امتحانش کنید، به نتایج جالبی می رسید !

راز چیست ؟

shabiazshabha — Sun, 16 Dec 2007 19:58:18 GMT

چندی پیش یکی از دوستان خوش ذوق پیشنهاد کرد که فیلمی به نام « راز » را حتما ببینم. خوشبختانه قبل از فیلم، کتاب آن به دستم رسید و با مطالعه آن به نکات جالبی برخورد کردم که حیف دیدم آن را با دوستان وبلاگ خوان در میان نگذارم.

راز فیلمی است مستند که در سال ۲۰۰۶ بوسیله دروو هریوت ساخته شده است و مجموعه ای است از مصاحبه هایی با بزرگترین فیزیکدانان، پزشکان، فلاسفه، روانشناسان و بزرگان علم ماورالطبیعه. راندا برن نیز این مصاحبه ها را به همراه توضیحات بیشتر در قالب یک کتاب چاپ کرده است که به یکی از پرفروشترین کتب سال تبدیل شده است. این اثر تلاش می کند که وجود یک قانون طبیعی را به انسانها اثبات کند. قانونی که از بدو پیدایش عالم هستی وجود داشته، دارد و خواهد داشت : قانون جذب.

قانون جذب به این معناست که هر فکری مشابه خود را جذب می کند. از این رو فکر مثبت، افکار مثبت بیشتری را به سمت خود می کشاند و برعکس. دکتر جو ویتل در توضیح این قانون می گوید : « افکار مغناطیس هستند و بسامد دارند. همانگونه که در حال فکر کردن هستی، افکارت به کائنات فرستاده می شود و به طور مغناطیسی چیزهایی همانند را که بسامدی مشابه دارند، جذب می کنند. پس انسان درست به مثابه یک دکل مخابراتی عمل می کند که مدام امواجی را با بسامد مشخص ساطع کرده و با فراخوانی امواج مشابه تصویری را نمایش می دهد. پس تصویر زندگی هر کسی، حاصل بسامدی است که ارسال می کند و برای تغییر زندگی، باید با تغییر افکارش کانال و بسامد را تغییر دهد. »

آنچه در این کتاب بسیار مورد تاکید قرار گرفته است، قدرت بی نظیر انسان در خلق دنیای خویش است. اینکه برخلاف تصور همگان هیچ چیز غیرارادی در زندگی بشر وجود ندارد و انسان خودش همه را به زندگیش فراخوانده است، آنهم با قدرت ذهن خود. شاید به همین دلیل است که کائنات را به غول چراغی تشبیه می کند که دست بر سینه منتظر دریافت درخواست است. با در نظر گرفتن این نکته که غول چراغ آنچه را می شنود برآورده می کند و به این قضیه توجه نمی کند که آنچه به فکر شما خطور می کند چیزخوبی است یا خیر. یا به بیانی دیگر خواسته شماست و یا چیزی که از آن فرار می کنید. پس اگر تمام مدت بر نقاط ضعف زندگیتان تمرکز کنید، نتیجه ای جز تقویت این نقاط ضعف نخواهید دید. شاید این اتفاق برای شما هم افتاده باشد آنچه را که منع می کنید و یا از آن هراس دارید، پس از مدتی در زندگی خود می بینید. پس نکته مهم تمرکز فکر بر روی اهداف و تقویت افکار مثبت است. از این راه و با به کار گرفتن تکنیک هایی ساده و در عین حال جالب، مانند تجسم خواسته ها در ذهن، انسان این قدرت را خواهد داشت که ناممکن ترین کارها را ممکن سازد.

گرچه مطالب این کتاب با بیانهایی دیگر در سایر کتب مشابه نیز آمده است، اما از دید من آنچه این کتاب را از سایرین متمایز می کند، شیوه عنوان کردن این اصول است. همیشه مسایل علمی برای انسان ملموس تر و قابل باورتر از علوم ماورالطبیعه می باشد. مطرح شدن این اصل از زبان متخصصان علوم مختلف همراه با توجیه علمی آن و ذکر مثالهایی ملموس سبب شده است که خواننده با مطالعه آن، مطلب را راحت بپذیرد و کمتر به آن شک کند. ضمن اینکه بیان مثالهایی واقعی از اثرات به کارگیری این اصل در زندگی افرادی که آن را تجربه کرده اند، خود به پذیرش مطلب کمک فراوانی کرده است.

جالب اینجاست که هیچ مطلب ضد و نقیضی در محتوای متن نخواهید یافت و گرچه با مطالعه آن تمام مدت با شک و تردید به قضیه می نگرید اما در عین حال آن را با بسیاری از تجربیات شخصی، آموخته های اجتماعی و مذهبی و ... متناسب خواهید یافت.

طرح تمام نکاتی که درکتاب مطرح شده است، قطعا در این مختصر نمی گنجد. تنها امیدوارم این متن کوتاه انگیزه ای را برای مطالعه کتاب و تامل بر آن در شما ایجاد کند.

تصاويري از استاد ناظري و پسرش

shiva — Wed, 28 Nov 2007 21:25:18 GMT

شهرام ناظري را از نو بشناسيم

shiva — Wed, 28 Nov 2007 20:52:18 GMT

شهرام ناظري درسال 1328 در كرمانشاه ودرخانواده اي اهل موسيقي متولد شد . از كودكي صداي خوشي داشت كه گويا از پدرش به ارث برده و پدر فرزندش را تحت تعليم قرار داد. راس هرم اين خانواده مرحوم استاد حاجي خان ناظري بوده كه موسيقي دان مشهوري در كرمانشاه محسوب مي گرديده است. شهرام در سن 9 سالگي اولين برنامه هنري خود را در راديو كرمانشاه همراه با تار مرحوم درويشي از نوازندگان معروف كرمانشاه اجرا مي نمايد و در سن 11 سالگي در راديو تلويزيون ايران چند برنامه اجرا نمود در سال 1345 براي بهره گيري از محضر اساتيدي مقيم تهران مي شود و ضمن بهره گيري از اين اساتيد سه تار را نزد استادان احمد عبادي – محمود تاج بخش – جلال ذوالفنون و محمود هاشمي فرا مي گيرد . درسال1354 به استخدام راديوتلويزيون در مي آيد واولين برنامة خود را باگروه شيدا به سرپرستي محمد رضا لطفي با مثنوي مولانا وترانه اي ازشيخ بهايي اجرا مي نمايد وپس از آن باگروه عارف به سرپرستي حسين عليزاده وپرويز مشكاتيان همكاريش را ادامه مي دهد. وي درسال 1355 درنخستين كنكور موسيقي سنتي ايران مقام اول رابه دست مي آورد ازسال 1356 تا1360 با تلاش پي گير وبي وقفه آلبومهای بسياری تهيه كرد. او از سال 1360 به بعد كم كم فعاليتش را كاهش داد وبه طرق مختلف مشغول تدريس موسيقي گرديد . از سال1364 به بعد با همكاري گروههاي موسيقي ايراني كارهاي زيبايي را به بازار موسيقي عرفاني واصيل ايراني عرضه ساخت كه از درخشانترين اين اثرها رامي توان گل صد برگ (از آلبومهاي مورد علاقه اينجانب!) و آتش در نيستان را نام برد كه هر دو را با همكاري استاد جلال ذوالفنون تهيه ميكند. وي در سفری که مهرماه 1386 به فرانسه داشت، نشان «شواليه ادب و هنر» (Chevalier des Arts et Lettres) را از سوی دولت فرانسه دريافت کرد. اين نشان بالاترين نشان فرهنگی فرانسه است و پاس‌داشتی است از طرف دولت فرانسه به هنرمندانی که تلاش ويژه‌ای در اعتلای فرهنگ و هنر انجام می‌دهند. وي از طرف مجمع آسيا پاسفيك به عنوان هنرمند برتر آسيا انتخاب و از طرف پارك كي وون دبير كل سازمان ملل متحد تقديرويژه شد .استاد شهرام‌ ناظری‌ با آميختگی‌ شعر اخوان‌ ثالث‌ با موسيقی‌ در واقع‌ راهگشای‌ طريقی‌ نو در موسيقی‌ ايرانی‌ شد و اولين هنرمندي بوده كه به خواندن اشعار مولانا پرداخت. استاد همچنين در سال 1998 جايزه بهترين موسيقي عرفاني جهان را در مراكش كسب نمود . فرزندش حافظ در نيويورک به تحصيل موسيقي غربي مشغول است كه در آلبوم اخير وی "سمفونی رومی" نقش بسزايی دارد. استاد ناظري در خصوص رومي مي گويد: "من به اشعار رومي جذب شدم، زيرا کرد هستم و اين فرهنگ و همچنين اظهارات حماسي او را همواره با خود دارم. من به هيچ وجه از روبرو شدن با مشکلات واهمه اي ندارم. زماني که هنوز نوجوان بودم، پيش استادم بنان مي رفتم و براي او اشعار رومي را مي خواندم؛ اشعاري از طوفان، دريا، کشتي شکسته يا نهنگ غول پيکري که آب و خون مي نوشد. بنان بسيار متعجب به من مي گفت که در اين کلمات خشونت زيادي وجود دارد و اين مسأله زيبايي صدا را ازبين مي برد. من به مانند راننده اي عمل مي کردم که جاده خاکي را به جاده آسفالت ترجيح مي داد." سال ها بعد به او گفتم: "استاد! مي بينيد که من از آن دسته افرادي هستم که شنا در امواج متلاطم دريا را به استخر ترجيح مي دهند".

آلبوم «سمفوني رومي» به آهنگسازي حافظ ناظري و خوانندگي شهرام ناظري، امسال در جايزه «گرمي» شركت مي كند. اين آلبوم كه اولين همكاري شهرام ناظري با پسرش است، در بخش بهترين آلبوم موسيقي سنتي جهان در اين جايزه شركت مي كند. از آنجايي كه امروزه مرز بين موسيقي سنتي و معاصر مشخص نيست و به نوعي با هم در آميخته شده اند، بخشي با عنوان موسيقي جهان در اين جايزه قرار گرفته تا به طريقي به شناخت موسيقي سنتي و كلاسيك كمك كند. امسال در اين بخش، سمفوني رومي ناظري نيز ارائه شده است. تاكنون 11 هزار نفر آثارشان را به آكادمي جوايز گرمي فرستاده اند تا در رقابت با يكديگر، بهترين آثار مشخص شود. آلبوم رومي در تجليل از مولانا، شاعر ايراني و در قالبي جديد و نو همراه با حفظ اصالتهاي سنتي اشعار مولوي توسط شهرام ناظري و گروه چهار نفره اش ارائه شده است. پيشنهاد مي كنم اگر تا به حال هرگز از اين استاد بزرگوار كاري نشنيده ايد آلبوم يادگار دوست و گل صد برگ يا حداقل سمفوني رومي را امتحان كنيد و به حسن انتخاب طرفداران وي حق بدهيد!!!!

فهرستی از آثاراستاد:

مثنوی موسی و شبان /از صداي سخن عشق/ بهاران ابیدر/ باد صبا می‌آيد / شعروعرفان (بنمای رخ) یادگار دوست /ساقی نامه و صوفی نامه ۱ (سوته دلان) / ساقی نامه و صوفی نامه ۲ (نسیم صبحگاهی) / نجوا / بشنو از نی / سخن تازه / ديوان شمس / لاله بهار / شورانگيز / کنسرت افشاری ۶۲ /درگلستانه / زمستان / کنسرت استادان موسيقی ملی ايران / گل صدبرگ / آتش در نيستان / چاوش ۲ / چاوش ۳ / چاوش ۴ / چاوش ۷ / چاوش ۸ / چشم به راه / کنسرتی ديگر/دل شيدا / کيش مهر / مطرب مهتاب رو/ بی قرار/ حيرانی / ليلی و مجنون / ساز نو آواز نو / کنسرت ۷۷ / کنسرت کامکارها / آواز اساطير / سفر به ديگر سو / غم زيبا / لوليان (آخرين اثر تا اردی بهشت ۱۳۸۵) / و آلبوم اخير اين هنرمند به نام "شور رومی" شهرام ناظری وخافظ ناظری – ۱۳۸۶ كه مي توانيد از اين وبلاگ آنرا دانلود کنيد:

http://www.saze-khamosh.blogfa.com/post-36.aspx